Μετά τις αλλαγές στην ΕΓΣΣΕ…επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας.

Από σήμερα και ανά τακτά χρονικά διαστήματα θα αναρτούμε διάφορα θέματα που αφορούν επιχειρηματίες και εργαζόμενους παρουσιασμένα με απλή γλώσσα (για να συνεννοούμαστε). Στο σημερινό post θα αναφερθούμε στην εποχή που ακολουθεί τις πρόσφατες αλλαγές που έγιναν στην ΕΓΣΣΕ (Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας) η οποία είναι και η βάση για όλες τις υπόλοιπες συλλογικές συμβάσεις (Κλαδικές ή Επιχειρησιακές). Όλες αυτές οι συμβάσεις αφορούν ομάδες εργαζομένων, σε αντίθεση με τις ατομικές που αφορούν έναν μόνο εργαζόμενο.

Με τις αλλαγές που ορίζονται από τον νέο νόμο στα εργασιακά (Ν.4046/2012) όλοι οι εργαζόμενοι που αμείβονται βάση της ΕΓΣΣΕ γνωρίζουν μείωση στον μισθό που δικαιούνται (δεν θα γίνει αναφορά εδώ για τις αλλαγές στους μισθούς). Το θέμα είναι ότι μόνο ένα 10% περίπου όλων των εργαζομένων αμείβεται βάση της ΕΓΣΣΕ. Με τους υπόλοιπους τι γίνεται;

Για όλους τους υπόλοιπους που αμείβονται βάση κλαδικών ή επιχειρησιακών συμβάσεων θα πρέπει να ανατρέξουμε στην σύμβαση τους και να δούμε μέχρι πότε έχει διάρκεια η σύμβαση αυτή (εννοούμε την συλλογική και όχι την ατομική!). Πλέον δεν υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις αορίστου χρόνου (όπως υπήρχαν μέχρι σήμερα) αφού η μέγιστη διάρκεια τους μπορεί να είναι μέχρι τρία χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι ξαφνικά αυτό το διάστημα υπάρχουν πολλές συμβάσεις οι οποίες βρίσκονται κοντά στην λήξη τους και αν δεν αντικατασταθούν με νέες θα ισχύσουν αντί αυτών οι όροι της ΕΓΣΣΕ, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί με τον νέο νόμο. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο πολλές επιχειρήσεις ανατρέχουν στις διαδικασίες για την σύναψη επιχειρησιακών συμβάσεων προκειμένου από κοινού εργαζόμενοι και εργοδότες να αποφασίσουν για τους όρους που θα πλαισιώσουν τις σχέσεις τους για τα επόμενα χρόνια.

Επιχειρησιακές είναι οι συμβάσεις οι οποίες συνάπτονται από τους εκπροσώπους των μελών των επιχειρήσεων (επιχειρηματίες και εργαζόμενους) και έχουν ισχύ μόνο για την επιχείρηση τους. Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων εκλέγονται από ένωση προσώπων (αν δεν υπάρχει ήδη επιχειρησιακό σωματείο) της οποίας τα μέλη πρέπει να είναι τουλάχιστον τα 3/5 των εργαζομένων της επιχείρησης (μιλάμε για επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από πέντε εργαζόμενους). Η διάρκεια ζωής της ένωσης προσώπων είναι αόριστη και ξεκινά μετά από επίσημες εκλογές που πραγματοποιούνται παρουσία τριμελούς εφορευτικής επιτροπής (τα μέλη της είναι επίσης εργαζόμενοι και δεν μπορούν να βάλουν υποψηφιότητα). Αυτό σημαίνει με λίγα λόγια ότι για να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις πρέπει να υπάρχει μια μορφή ένωσης εργαζομένων προκειμένου να οριστούν εκπρόσωποι.

Μετά τις εκλογές συντάσσεται η ιδρυτική πράξη για την ένωση προσώπων στην οποία αναφέρονται υποχρεωτικά οι δύο εκπρόσωποι των εργαζομένων και ο σκοπός της ένωσης. Μετά την κατάθεση της ιδρυτικής πράξης στο Ειρηνοδικείο και την δημοσίευση της οι διαδικασίες διαπραγμάτευσης για τον καθορισμό των όρων της επιχειρησιακής σύμβασης είναι έτοιμες για να ξεκινήσουν.

Συμφέρει στους εργαζόμενους και στις επιχειρήσεις όμως να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για την σύναψη επιχειρησιακής σύμβασης; Αυτό εξαρτάται από τις σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ των εργαζομένων και του επιχειρηματία. Ποια είναι τα κίνητρα και ποιος ο σκοπός πριν τις διαπραγματεύσεις για τις δύο πλευρές; Σκοπός όλων σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είναι η υποστήριξη της επιχείρησης σαν σύνολο με σκοπό την μελλοντική της ανάπτυξη. Η επιχείρηση σαν σύνολο περιλαμβάνει εργοδότη αλλά και εργαζόμενους. Πρέπει λοιπόν να υπάρχει ένα πλάνο δράσης και πνεύμα συνεργασίας.

Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και συνίσταται για περισσότερες πληροφορίες η επικοινωνία με ειδικό σύμβουλο.

Γιώργος Κάλφας
Διευθύνων Σύμβουλος
Atlas Consulting

Related Posts